普通話和國語的讀音差異

狹義方面來說,普通話指中國通行的語言,而國語則指台灣的。兩者在語音、語法和詞彙上都有些不同。

語音方面,國語和普通話都有相同的聲韻母和聲調,台灣一般民眾大都不分翹舌音和平舌音(或不明顯),即 zh-z ch-c sh-s 不分,都說成平舌音,即 z c s。大部分輕聲及兒化也沒有。此外,一些字詞的發音也和普通話不同,現舉出一些例子如下表:

普通話 國語
āi ái āi ái
bào bào pù
bǐ bì
biān biān biǎn
bǐng bìng
chǔ chú
cóng zòng cōng
dàng dǎng
dǎo dào
diē dié
dīng dīng dìng
dūn dùn
duó duò
duō duó
法(國)
fáng fāng
fěng fèng
hé hè hú huó huò hàn
huǐ huì
hùn hún hǔn hùn
jiā jiá
jiū jiù
jūn jùn
kē kè
kuò guā
lèi
méng mēng měng
piāo piào
pō pǒ
pōu pǒu
qiāo qiǎo
qiè què
shà xià
shèn shé shèn
shèng shèng shēng
shí shì
shí shén shí shé
shǔ shù
shǔ shù
shū shú
sōu sāo
suí suī
tuì tuì tùn
wán wán wàn
wǎn wàn
wěi wèi
wēi wéi
wēi wéi
wěn wèn
xí xì
xiáo yáo
xiāo xuē xiāo xuè
xié xié xiá
xié
xué xuè
yái
yāo yǎo
yōng yǒng
zā zá
zàn zhàn
zhā zhá zā
zhé chè
zhèn jùn
zhì zhí
zhì zhí
zhù zhú
zhuàng chuáng
zhuō zhuó
zōng zòng

語言的改變是動態的,以上的讀音也有可能會隨着時代環境而改變。